bismillah...
harini ku dengan makcik bersama anak2nye pergi ke UIA, Gombak. kami ke sana untuk angkut barang kak sepupu ku yg bru je habis pengajian master kat situ. beliau sa-org yg cerdas, degree kat uia, dapat tawaran master jgk kt uia dan baru2 ni dapat tawaran buat phD plak kat sane. amboi, betuah badan beliau. ku? tawaran blaja mmg xde, ape lg tawaran kerja! hareeemmm~
tapi niat ku nk sambung master tu ada. barent ku pon xde halangan kalau kunak sambung master. tp, macam belum masa lagi. (sampai bila nol??!!!) ku rasa nak sambung kat UM je. tp ada yg kata kalau sambung master kat uia tu bagus jugak. tapi bagi ku yg berfikiran tipikal seperti kebanyakan manusia, tak mahu susah2 & rasa risau. kenapa kurasa risau pulak kalau nak sambung kat uia tu? firstly, masalah bahasa. katanya: belajar kat uia ni ofkos hanya dibenarkan bahasa arab & english. mmg haru kepala ku kalo gitu, nak2 bahasa arab! (bila lagi nk improve bahasa nol!!)
lagi, tak biasa dengan pensyarah?? kutak kenal pensyarah yang kunak jadikan penyelia. eceh! ku takut tak paham ape yg beliau nak sbb mmg ku ni lambat nk paham, standard yg dikenakan tu macamane plak (lebih kurg je kot mana2 pon nol!!!), mcmne kbykn style pnsyarah kat sana (padahal ko dah biasa ng pnysrah jsp kn?).
ah, nanti lah. ku belum ada mood nak sambung belajar, tapi akan sambung jgk. insyaAllah. katenye : belajarlah dari buaian sampai liang lahad. dan lagi katenye : belajarlah walau smpi ke negeri china. ihik3!! ku nk solat mintak petunjuk. mana yg baik dan mana yg buruk bg ku. mana la ku tau kn, kot2 yg ku fikirkan macam2 tu la sebenarnya baik utk ku. finish!
